آخرین نوشته ام

روزیکه اومدم واسه نوشتن

پر از درد بودم

دردِ فراق برادری عزیز

که در اوج جوانی، پر پر شد

قلمم برای برادری نوشت

که تا ابد یادش در دلم زنده است

و اکنون

قلمم خشک میشود

در این ظلمتی که

جز تنهایی

هیچ ندارد

من 24اسفند را نیز فراموش نخواهم کرد( فقط برای تو)

و اردیبهشت را ( مردی که تو را ندارد)

این دی ماه را هم فراموش نخواهم کرد

که پر بود از خالی شدن( رفتن)

و در اخر

تمامی انچه در این وبلاگ میخوانید

جز انانی که ذکر منبع دارند

دردِ دل ِ دلی دردمند است

خداحافظِ قلمِ همراهم

تمامیِ زندگیم