دیدار سرد

کسی چه میداند

دیدن عکست بر اگهی ترحیم

آن هم سالگرد

چه آتشی بر دل میزند

کسی چه میداند

نگاهت تا استخوان وجودم را میسوزاند

آن هم نگاه معصوم و مظلوم

به قول خودت

خیییلی مظلومی داداشی گلم

کااااش میتوانستم در آغوش بگیرم

خاک سردی را که تو را مهمان کرده است

کاااااش

میتوانستم ببوسم بارانی را

که بر خانه ی یکساله ات میبارد

کااااش

جای اشک های مادر بودم

جان میسپردم کنار خانه ات

کاااااااش