همه ی ادم ها هرچقدر هم صبور باز کاسه ی صبری دارند که توانایی لبریزش هست کاسه ی صبر منم لبریز شد دیروز وقتی مادرِ کارفرما حرفای تکراریشو تکرار کرد و من رو مقصر دونست درحالیکه انباردار کم کاری کرده بود دیگه چشامو بستمو دهنموا شد به گفتن حقایق گفتم: بسه دااا چقدر میری و میای سرکوفت همه رو سر من خالی میکنی با هر کی حرفی داری به خودش بزن من قصوری در کارم نبوده و نیس انباردار نیستم که کیسه بوکس کردی منو کجای کار من نقص داره نشونم بده از دست تو و کارات و حرفات منادامه مطلب

بعضی چیزا رو ما خودمون میدونیم نیاز نیس انقدر رک و بی پروا بکوبین تو صورتمون که چی اِوا نمیدونم بهت تبریک بگم یا نه اخه تو نه زنی ، نه مادر هرهرهرهررررر من ازدواج نکردم پس نه زنم نه مادر ولی ۸ تا بچه بزرگ کردم اسمم هیچ جای شناسنامه هاشون نیس ولی انداره مادر نباشم براشون کمتر از مادر بهشون محبت نکردم پس چه منو در حد یه تبریک خشک و خالی بدونی یا نه من خودمو مادر میدونم

برای بدست اوردن یه کار چه بلاها که به سرم نمیاد با یکی حرف زدم قرار بود در زمان حاضر برم مصاحبه ی کاری منتها نباید پدر بفهمه چرا؟ چون کلی سنگ میندازه جلو پام پس فقط به مادرم گفتم اونم که همیشه خدا استرس داره و با سوالاتش بیشتر رو اعصابم خط خطی میکشه بالاخره اوکی داد که برم ساعت ۸ از خونه زدم بیرون تا ۹ و نیم تو خیابون بودم یخ زدم ولی از ماشین خبری نبود دست از پا درازتر برگشتم به صاحب کار پیام دادم گفتم جمعه رو بیخیال شو من یخ زدم ولی نتونستم بیامادامه مطلب

از هیچکس نباید انتظار داشته باشی درکت کنه حتی از خواهرت مادرت پدرت و... چه برسه به دوست و آشنا و جامعه. در زمان حاضر که با خواهرم رفتیم سونوگرافی که ببینه کیست داره و چه اندازه است؟ سونوگرافی خوب نبود، دکترش ادایی بود و درست جواب ادمو نمیداد اخرش هم که فقط دو خط نوشت و داد دستمون بدون عکس سونوگرافی اومدم دلداریش بدم خواهرمو گفتم فوقش نوشته رو نشون نمیدیم به دکتر میگیم دوباره برات سونو بنویسه خانم سرم داد زد گفت ولم کن داااا منم اشکمو از گوشه چشمم پاک کردم بهادامه مطلب

وقتی خدا برنامه داره برات چیدمانشو چیده و تو بیخبری و نق میزنی بهت میخنده اتفاقات رو چنان ردیف کرده که یهو میگی خدایااااا اینم بود مگه مگه میشه همچین چیزی پسری که سالها جلوی چشمم بود و من حتی صورتشم ندیده بودم و منی که هر روز از جلو خونشون رد میشدم و اونم سالها ندیده بودتم تا اردیبهشت امسال که ساعات کاری و رفت و آمدنها روبهتر و بیشتر از حتی خودم میدونست. و بعد ماه ها تلاشش بالاخره ۱۱ دی ۱۴۰۴ اصغر شد دامادِ مامانم

امروز صبح با تمام خستگی های بعدِ کار همون بار اول توی امتحان آیین نامه قبول شدم چقدر بعد اون همه ناراحتی یه دلخوشی کوچیک میچسبه

عزیزینم آل منی غم ، غصه دن قوتار منی گوزلریم یولدا قالیب بو انتظاردان قوتار منی

تو را چه شد که یکباره

رفتن را بر ماندن ترجیح دادی

دو کودک خود را به که سپردی

فکرِ کمرِ خم شده ی پدر را نکردی

ای من فدای اون

دختر عمه گفتنت

پسر دایی عزیزم

چه داغ سنگینی شده رفتنت

حرفِ * از دست دادن * که می شود

بی دلیل بی تاب میشوم

خلق و خوی تندی میگیرم

و از همه بدتر

در جمع میخندم و به وقت تنهایی

هق هق گریه می کنم

افسرده شده ام شاید

بی دلیل

اما نه

هر روز بی اعتنایی میبینم

هر روز بی مهری

...

حق دارم افسرده شوم

تو پر از عشق

پر از شور

پر از مهربانی

و چقدر زیبا بودی

در لباس ِ عروس

مهربانم، یار بی همتای من

دیروز پا به خانه بخت نهادی

و امشب

چقدر دلتنگتم

بودنت همیشگی

عروسیت مبارک خواهرم❤️❤️

دیده ی گریانم از بوی ِ آشناست مینالم و نالیدنم از خاطره هاست شاید بشود عادت به نبودن ها کرد فراموشی؟!! کارِ عاشقانِ بی وفاست

هر جا رفتیم گفتن دو قلو هستین؟

علاوه بر قیافه

ذهن و تفکرمون هم شبیه هم بوده

دیشب وقتی اومدن قول و قرار عروسی بزارن

هم خوشحال بودم

هم دلگیر

تصور ندیدنت حتی یه روز کنارم سخته

ولی

خوشبخت بشی یدونه آبجی دنیا

روزهایی هست که دلتنگی

چشات پر اشکه

و سرشار از ناگفته هایی

اینجاست که تکیه گاه میخوای

گوش شنوا

...

همدم

...

یکی که ناگفته بشنودت بفهمتت ببینتت

نیست واقعا نیست

و چقدر تنهام

جای مهربانی کمی خشمگین باش

گر نمیتوانی ، بی خیالِ مطلق باش

این چه آیینی ست که تو داری

به دستِ مهر هر روز به خاکم میسپاری

دلم

مرا دگر توانِ زخم بستن نیست

کمی به خود آی

جهان،جهانِ مهر ورزیدن نیست

به گوشه ای ازلت کن

که یاری هم مسلکان نیست